AFRIKA // DAG 1 // DAG 2 // DAG 3 // DAG 4 // DAG 5 // DAG 6 // DAG 7 // DAG 8 // DAG 9 // DAG 10 // DAG 11 // DAG 12 // DAG 13 // DAG 14 // DAG 15 // DAG 16 //
     2015   // DAG 17 // DAG 18 // DAG 19 // DAG 20 // DAG 21 // DAG 22 // DAG 23 // DAG 24 //



   Reisverslag Afrika 2015   //   NamibiŽ   //  Dag  17  //  Sossusvlei

Fotography heaven :

Kwart voor 5 en de wekker gaat al af, we waren allebei al een tijdje wakker door de extreem hoge tempratuur en de muggen! Je zou denken midden in de woestijn zijn geen muggen, nou wel dus!

Uiteindelijk staan we om kwart voor 6 bij de receptie en krijgen we een ontbijt pakket mee omdat we al voor het ontbijt op pad gaan. We rijden ongeveer 45 minuten waarvan deels in het donker over de gravelweg naar de entree poort van Namib naukluft nationl park. Bij de poort blijkt dat het park nog net gesloten is en er staat dan ook een hele rij met auto's voor ons.

Als de zon voldoende licht afgegeven heeft word het park geopend en mag iedereen erin. We mogen de permit kopen als we het park uitgaan omdat we dan geen tijd verspillen op het mooiste moment van de dag. Wij verwachten eigenlijk een race richting de belangrijke punten maar wonderbaarlijk genoeg houd iedereen zich netjes aan de snelheid van +- 60 km/u.

De meeste auto's stoppen om de opkomende zon te bekijken of bij Dune 45 om die te beklimmen. Wij hebben echter andere plannen en rijden de 67 kilometer lange asfalt weg helemaal tot het eind uit. We komen op een parkeerplaats waar we onze auto achterlaten op een plekje in de schaduw. Omdat de rest alleen per 4x4 toegankelijk is kopen we een kaartje bij een ranger en stappen in een jeep die als shuttle fungeert. De kaartjes voor de shuttle kosten omgerekend 8 euro maar dat hebben we er voor over. Het laatste stuk is zelfs voor een geoefende 4x4 rijden nog een flinke uitdaging en voor onze 4x2 dus absoluut onmogelijk. De shuttle brengt ons een kwartiertje rijden verder en vanaf daar moeten we toch echt gaan lopen.

Het is slechts 2 kilometer lopen maar toch hebben we ons goed voorberijd met voldoende water, zonnebrand en hoedjes! De tempratuur is ondanks het vroege tijdstip al ruim boven de 30 graden in de schaduw. Die is schaduw is tijdens de wandeling overigens heel, heel ver te zoeken! Het pad (voor zover je het zo kan noemen) voert dwars door de rode duinen en het mulle zand maakt het er niet lichter op. Daarnaast begint de zon nu zijn warmte af te geven en dus is het ondanks dat het 2 kilometer is behoorlijk afzien.

We lopen uiteindelijk de laatste duin op het pad over en krijgen dan eindelijk zicht op onze bestemming. Voor ons ligt de natte droom van elke fotografie liefhebber de "Deadvlei"! Helder blauwe lucht, rode duinen en een witte zout vlakte gevuld met dode zwarte bomen. Een combinatie die voor schitterende foto's zorgt en een plek die al jaren op mijn verlanglijst stond om eens te bezoeken. We spenderen ongeveer een half uurtje op de deadvlei waar het overigens muis stil is als mensen niet praten. Het beeld dat we zien op de Deadvlei is zo surrealistisch dat het niet te beschrijven is. Ik had een paar jaar terug nooit durven dromen dat ik ooit hier zou komen maar uiteindelijk is het dan toch gelukt. Omdat we zo vroeg zijn hebben we nog een ander geluk, de zon staat nog niet recht boven de dead vlei en dus zijn er mooie schaduwen te zien naast de bomen. Dit mooie extraatje is later op de dag verdwenen en dus was het absoluut de moeite van het vroeg opstaan waard.

We maken de wandeling van 2 kilometer weer terug en kunnen vrijwel direct weer aan boord van de shuttle service terug naar onze eigen auto. Op de parkeerplaats vullen we onze vocht, zout en suiker waardes even aan en rijden dan richting dune 45. Dune 45 ligt ongeveer halverwege de weg door Sossusvlei en is bekent omdat het ťťn van de weinige duinen is waar je op mag lopen. Als wij aankomen is er helemaal niemand, de meeste mensen zijn begonnen met de dune 45 omdat het 's ochtends nog koel is. Wij twijfelen even maar besluiten toch om er gewoon op te gaan want zo moeilijk ziet het er niet uit.

Het mulle zand, de brandende zon en de steilheid van de duin maken het echter niet makkelijk. We wandelen tot een punt waar we schitterend uitzicht hebben op de omgeving en maken wat foto's. Inmiddels komen er nog wat andere mensen aan die ons voorbeeld volgens en de barre tocht ook maar in deze hitte afleggen (je bent hier tenslotte maar ťťn keer). Wij lopen weer naar beneden wat overigens een stuk makkelijker gaat en schudden bij de auto onze schoenen en sokken leeg die inmiddels gevuld zijn met het rode zand. Voor ons gaat ineens nog een Pied Crow op een paaltje zitten en als ik dichterbij kom voor een foto blijft hij ook gewoon zitten.

We rijden terug naar het dorpje Sesriem en bezoeken daar nog even de gelijknamige canyon wat eigenlijk geen naam mag hebben. Na 15 seconden kijken zitten wij alweer in de airco van onze auto want hier hebben we echt geen zin in. Over 2 dagen gaan we naar de fish river canyon en dat is toch iets indrukwekkender dan deze misschien 50 meter diepe canyon.

We tanken de auto alvast vol voor onze reis van morgen en rijden dan terug naar onze lodge waar we besluiten de rest van de dag zo min mogelijk te doen! Er is een klein zwembad bij onze lodge, ondanks dat hier continu in 40 graden zonlicht op schijnt is het water echt ijskoud! Het is even doorbijten maar als ik er eenmaal inzit is het echt een heerlijke verkoeling. Vanuit het zwembad kijk ik uit over de woestijn en besef me dat dit misschien wel ťťn van de meest bijzondere dagen uit mijn leven geweest moet zijn. Een plek zo desolaat en moeilijk bereikbaar dat slechts weinig mensen dit met hun eigen auto afgelegd hebben.

Overnachting : Dessert homestead lodge, Sossusvlei (namibiŽ)

Vorige pagina    Volgende pagina