AFRIKA // DAG 1 // DAG 2 // DAG 3 // DAG 4 // DAG 5 // DAG 6 // DAG 7 // DAG 8 // DAG 9 // DAG 10 // DAG 11 // DAG 12 // DAG 13 // DAG 14 // DAG 15 // DAG 16 //
     2015   // DAG 17 // DAG 18 // DAG 19 // DAG 20 // DAG 21 // DAG 22 // DAG 23 // DAG 24 //

   Reisverslag Afrika 2015   //   NamibiŽ   //  Dag  15  //  Swakopmund

Smells like... :

Een dag zonder dat we de wekker moeten zetten, we hoeven ons voor het eerst in dagen niet te verplaatsen en hebben eigenlijk weinig plannen voor vandaag. We slapen dus uit tot ongeveer half 7 tja wat wil je met mij ritme... Nouja we staan in elk geval rustig op en ontbijten in ons hotel.

Na het ontbijt stappen we in de auto en rijden 130 kilometer naar het noorden langs de kust. Onderweg stoppen we nog als we een scheepswrak tegen komen. Het is ontzettend mistig en de golven zijn hoog. Het is in elk geval duidelijk hoe deze boot ooit hier gestrand is want in deze omstandigheden varen is vragen om problemen. Wij vervolgen onze weg weer en rijden verder door een mistig, leeg en desolaat landschap.

De weg waarover we rijden is gemaakt van Zout ipv asfalt en het is eigenlijk wonderbaarlijk goed rijden. We kachelen dan ook met 100 kilometer per uur richting onze bestemming Cape point. Als we aankomen moeten we natuurlijk eerst de nodige formulieren invullen en een permit kopen zoals we ondertussen wel gewend zijn in Afrika. Dan rijden we de weg af richting de zeehonden kolonie waarvoor we hier gekomen zijn.

We rijden de weg af en Suus zegt dadelijk zijn ze er helemaal niet. Ik zeg meteen jawel want daar zitten er een paar, er steken een paar kopjes omhoog bij een strandje langs de weg. Als we 2 minuten later echter de parkeerplaats oprijden weten we niet wat we zien. Overal waar we kijken liggen zeehonden, op de parkeerplaats, op de loopvlonders en zelfs in het huisje dat bedoeld is voor mensen om in te zitten.

Als we uitstappen komt er meteen een lucht op ons af die ik ís avonds en de dagen erna nog steeds kan ruiken. Het is een verschrikkelijke stank die het best te beschrijven is als een combinatie van poep, pis, rotte vis en met name dode dieren. We zetten ons er overheen en lopen de vlonders op en kunnen nu voor het eerst het strand erachter zien. Het is echt ongelofelijk hoeveel zeehonden hier liggen, volgens de lonely planet zijn hier altijd minsten 150.000 zeehonden aanwezig en in september als het broed seizoen in volle gang is kan dit oplopen naar 250.000!

Overal horen we het gbark, gehoest en gejammer van zeehonden. Een geluid dat nog het meest lijkt op dat van een geit alleen dan op 150 duizend verschillende toonhoogtes. Ook zien we overal nog jonge zeehondjes hopeloos op zoek naar hun moeder. Vaak proberen ze bij een andere moeder melk te stelen maar ze worden dan met een hoop gebark weer weggejaagd. Als we goed rondkijken zien we ook een heleboel dode zeehondjes liggen die waarschijnlijk hun moeder in deze chaos kwijt geraakt zijn. Er zit zelfs een zeemeeuw de ogen van een dood zeehondje uit te prikken om ze vervolgens op te eten alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Als we uitgekeken zijn en de stank wel zat zijn lopen we terug naar onze auto en daar wacht ons nog een verrassing. We hebben de afgelopen 2 weken behoorlijk wat insecten vermoord met ons witte gevaarte en de hele auto zit nu vol met vliegen die op hun beurt weer op de dode insecten zitten. We jagen ze weg bij de deuren en springen snel in de auto, helaas met een paar vliegen erbij maar die maken we snel dood. De vliegen blijken echte volhouders en ondanks de wind blijven ze gewoon op de auto zitten. Als we het terrein afrijden blijkt dat bij 95 kilometer per uur de vliegen het toch echt moeten afleggen tegen de wind en kunnen we vliegvrij weer terug rijden naar Swakopmund.

Onderweg terug en dagen later kan ik de geur van de zeehonden nog ruiken omdat deze helemaal in mijn kleren is gaan zitten. Een geur die ik niet snel zal vergeten maar het was absoluut de moeite waard om dit spektakel meegemaakt te hebben.

Als we terug zijn in Swakopmund tanken we de auto voor de lange rit van morgen en doen inkopen bij de lokale supermarkt. We lopen ook door het centrum wat souvenir winkels af en willen 's avonds gaan eten bij het Brauhaus. Dit blijkt vol en de vrouw die ons te woord staat komt ook erg onvriendelijk over, tja wij zijn geen Duitsers en naar ons idee zit het er hier toch helemaal vol mee. Wij gaan dus maar weer naar hetzelfde restaurant als gister en eten weer heerlijk en de bediening is echt super vriendelijk.

Als we naar buiten lopen is de stad weer gehuld in een dikke laag mist die aan het eind van de middag even weggetrokken was. De lichten van de vuurtoren zien er prachtig uit in de mist en ik besluiten dan om de 2 minuten terug naar het hotel te lopen om mijn camera te halen. Dit moest gewoon even vast gelegd worden ook al is het alleen maar voor onze herinnering aan dit leuke restaurant. Misschien wel ťťn van de leukste en sfeervolste plekken waar we ooit gegeten hebben.

Overnachting : Hotel pension rapmund, Swakopmund (namibiŽ)

Vorige pagina    Volgende pagina