AFRIKA // DAG 1 // DAG 2 // DAG 3 // DAG 4 // DAG 5 // DAG 6 // DAG 7 // DAG 8 // DAG 9 // DAG 10 // DAG 11 // DAG 12 // DAG 13 // DAG 14 // DAG 15 // DAG 16 //
     2015   // DAG 17 // DAG 18 // DAG 19 // DAG 20 // DAG 21 // DAG 22 // DAG 23 // DAG 24 //

   Reisverslag Afrika 2015   //   NamibiŽ   //  Dag  14  //  Okaukuejo  ->  Swakopmund

Hot & cold :

Het is al ruim 30 graden als we vanochtend Okaukujo restcamp achter ons laten. Onze 3 nachten in Etosha zitten erop en we rijden richting de park uitgang. 3 nachten is voor Etosha ook echt genoeg, het park is zo droog en dor dat je het na een paar dagen wel gezien hebt. Ook de aanwezigheid van dieren kan dat gevoel niet wegnemen, als je hier een dag weinig dieren ziet dan is het ook echt een saaie dag waar je slecht zand en stof ziet. Onderweg naar de gate zien we de laatste giraffen en springbokken en dan rijden we echt het park uit.

We hebben besloten vandaag een andere route te rijden dan ik aanvankelijk bedacht had. We kregen van Tony en Dionne de tip om over de verharde weg naar Swakopmund te rijden en onderweg de Spitzkoppe te bezoeken en dit dan ook het nieuwe plan. We rijden eerst naar het plaatsje Otjiwarongo waar we wat boodschappen doen en vervolgens naar Karibab. De weg is erg lang maar uitsluiten over goede wegen zodat we prima kunnen doorrijden.

Rond half 1 rijden we dan ook al het terrein rond de Spitzkoppe op. De laatste 30km zijn wel volledig onverhard maar met onze auto is het prima te doen. We moeten entree betalen en krijgen instructies waar de mooiste plekken te zien zijn. We komen uiteindelijk uit rond een partij rode rotsen met schitterende vormen. Door erosie zijn de rotsen in de gekste vormen veranderd en er is zelfs een natuurlijke brug. Het uitzicht op de achtergrond maakt het helemaal prachtig omdat de Spitzkoppe berg mooi omhoog steekt in een verder vlak landschap.

De tempratuur is ruim boven de 30 graden en het zweet loopt dan ook direct van ons hoofd als we de auto uitstappen. Omdat het zo warm is besluiten we slechts 2 punten te bezoeken, the arch waar een rots als een brug is uitgesleten en de rockpool waar boven op de rode rotsen een meertje ligt. De punten zijn schitterend en het was absoluut een wereld tip om hier langs te rijden. In boekjes word er eigenlijk niet tot nauwelijks gesproken over deze plek en dat is toch wel echt zonde. Er zijn ook allerlei rots tekeningen maar die moet je met een gids bezoeken en hier hebben wij geen tijd voor vandaag. We weten wel zeker dat de mensen die hier kamperen op ťťn van de mooiste plekken in NamibiŽ staan. Als wij na de 2 mooie plekken weer in de auto stappen zijn we doorweekt van het zweet. Er is hier amper schaduw en de tempratuur in de schaduw is al ruim 35 graden. We zijn dan ook blij als we weer in de airco van onze auto zitten en richting Swakopmund rijden.

We rijden weer terug naar de verharde weg en vanaf daar is het nog 120 km rechtuit. Het landschap word steeds kaler en het laatste stuk is letterlijke door de woestijn. als we Swakopmund binnen rijden zien we richting het zuiden ook al de zand duinen waar we overmorgen doorheen moeten. Als we op de tempratuur meter in de auto kijken is het slechts 15 graden hier! Een wereld van verschil met de 35 toen we rond de Spitzkoppe liepen vanmiddag. We voelen ons dan ook een beetje voor lul als we in korte broek en T-shirts ons hotel binnen lopen.

Nadat we zijn omgekleed lopen we een rondje door de stad. Het is een totaal niet Afrikaanse stad met vooral Duitse invloeden, nadat de duitsers NamibiŽ verlaten hebben zijn er nog altijd veel hier blijven wonen. Het is dan ook een populaire plek voor gepensioneerde Duitsers om de winter door te brengen. De huizen zien er Duits uit en er is zelfs een echt Brauhaus waar je braadworst kunt eten. Wij lopen richting het strand waar we de hoge golven van de oceaan op het strand zien slaan. Er is een prachtige boulevard aangelegd en het zou zo een Europese badplaats kunnen zijn.

Wij besluiten te gaan eten in de vuurtoren waar een Italiaans restaurant gevestigd is. Het huisje onder de vuurtoren had zomaar Noors of Zweeds kunnen zijn. Het is klein maar heeft een erg gezellige uitstraling. Het eten is erg goed, hier hebben ze tenminste begrepen hoe een pizza gemaakt moet worden. Na 3 dagen van vlees, vlees en vlees in Etosha was dit wel even een lekker afwisseling.

Als we terug lopen is het donker blijkt de stad door een dik pak mist overspoeld. De mist, hoge golven en verraderlijke stromingen maken deze kust tot ťťn van de gevaarlijkste ter wereld. Het word hier dan ook wel de Skeleton coast genoemd omdat er zoveel scheepswrakken op en voor het strand liggen. Hopelijk gaan we er morgen een paar zien als we langs de skeleton coast omhoog rijden richting cape cross seal reserve.

Overnachting : Hotel pension rapmund, Swakopmund (namibiŽ)

Vorige pagina    Volgende pagina