INDONESIË // DAG 1 // DAG 2 // DAG 3 // DAG 4 // DAG 5 // DAG 6 // DAG 7 // DAG 8 // DAG 9 // DAG 10 // DAG 11 // DAG 12 // DAG 13 // DAG 14 // DAG 15 // DAG 16 //
        2014      // DAG 17 // DAG 18 // DAG 19 // DAG 20 // DAG 21 // DAG 22 // DAG 23 //



   Indonesië  2014    //   Dag 4   //   Gunung Leuser national park

Vandaag ontbijten we rond 7 uur en tijdens het ontbijt worden we voorgesteld aan onze gidsen voor vandaag. Ook ontmoeten we 2 fransen die vandaag met ons mee de jungle in gaan. We krijgen nog wat laatste kleding tips zoals sokken over de broekspijpen en dan vertrekken we met zes personen de jungle in. Één van de gidsen loopt voorop en één van de gidsen loopt achterop met een rugzak vol eten en drinken. We lopen welgeteld 200 meter tot de rand van het accommodatie terrein en dan lopen we de echte jungle binnen. Nu zien we pas hoe dichtbij de jungle echt is en wat ons betreft hadden we dan ook geen betere accommodatie kunnen kiezen!

De eerste paar honderd meter komen we af en toe nog een huisje tegen en wat palmbomen waar palmolie uit afgetapt word. Als de huisjes ophouden begint de echte jungle pas echt! De geluiden die we horen zijn echt zoals dat op de tv en het duurt niet lang voordat we de eerste apen zien. Het zijn de met uitsterven bedreigde “Thomas leaf monkeys”. Het Gunung Leuser national park is één van de laatste leefgebieden van deze aapsoort op aarde. Als we verder lopen komen we af en toe wat andere gidsen met toeristen tegen maar niet veel. De Fransen in ons groepje zijn super aardig en we kijken samen onze ogen uit.

Al snel word het wat drukker en onze gids hoort van een collega dat er Orang-oetans vlakbij zitten. We lopen om een bosje heen en al snel zien we ze in levende lijven! Een groepje van 5 Orang-oetans waaronder een moeder met jong bevind zich recht boven ons in de boomtoppen. Ze slingeren van boom naar boom en het is een droom die uit komt! Zover gereisd in de hoop één van deze bijzondere dieren te zien en dan krijgen we er 5! De Orang-oetans blijven boven in de bomen zitten waardoor foto’s maken lastig is. Als het super druk word met toeristen besluiten we samen met de Fransen dat het zo ook niet leuk is en dat we verder willen lopen.

We komen al snel weer een groepje Thomas leaf monkeys tegen dit keer praktisch naast de weg! Één van de apen heeft een klein babytje bij dat heel schattig ons in de gaten houd. Dichterbij dan dit kunnen we echt niet komen en het is een bijzonder moment. Als we verder lopen weten we echt niet wat ons overkomt. Op de weg op misschien 5 meter hoogte zit een moeder Orang-oetan met haar kind en we staan als enigste toeristen op nog geen 10 meter afstand! Dichterbij mogen we van onze gids ook niet komen vanwege onze veiligheid en dat van de apen. Het is onbeschrijfelijk hoe geweldig het is om deze zwaar met uitsterven bedreigde dieren van zo dichtbij in het wild te zien. De 2 apen komen op een gegeven moment ook uit de boom naar beneden en dat is het moment dat onze gids vind dat we door moeten lopen. De apen staan bekent om het stelen van spullen van onoplettende toeristen dat willen we zeker niet. Ondanks de ruime 35 graden loopt het kippenvel over mijn lijf door deze ontmoeting. Zo mooi had ik het vooraf nooit durven dromen. Je hoopt er één te zien maar wij krijgen er meerdere dichtbij en met jongen! Echt ongelofelijk hoeveel geluk we hier eigenlijk hebben vandaag.

We lopen verder en de paden worden steeds smaller, hier komen duidelijk minder toeristen dan in het begin stuk. De jungle is ook echt overweldigend en het is net alsof je door een aflevering van Planet Earth wandelt. Kraak heldere riviertjes komen overal naar beneden kletteren en af en toe moeten we er doorheen wandelen. Als we naar de top van een heuvel geklommen zijn besluit de gids dat het tijd is oor de lunch. Met zijn mes hakt hij wat meegebracht fruit in stukken en we krijgen allemaal een banenblad voor nog steeds warme rijst en ei. Het is heel bijzonder om zo midden in de jungle te eten en iedereen geniet er zichtbaar van.

Als we verder lopen horen we dat het begint te onweren. De gids heeft 2 keuzes, een zware route of een minder zware route. We besluiten ons op te delen, Suzanne en ik kiezen de minder zware route en de fransen nemen de zware route. Één gids gaat met ons mee en de ander met de 2 fransen. Al snel beginnen de eerste regen druppels naar beneden te komen en we zien een oud vervallen gebouwtje in de jungle. Het gebouw is van de Orang-oetan opvang die hier vroeger zat, de opvang is inmiddels verplaatst naar een geheime locatie dieper in de jungle en wij besluiten het gebouwtje even in de lopen. Als we binnen zijn begint het ineens echt onwijs hard te regenen. Een tropische regenbui zoals we nog nooit meegemaakt hebben. We besluiten even te wachten in het huisje en al zittend op een bankje begint Suzanne ineens te schreeuwen. Een klets natte Orang-oetan klimt door het raam en gaat op het plafond van het huisje zitten om te schuilen voor de regen. We staan nu op nog geen meter van dit geweldige dier en het is echt een bijzonder moment.

De gids denkt niet dat de regen minder gaat worden en we besluiten dan ook om door te lopen. Alle camera spullen zitten onder de regencover in de tas maar of die bestand is tegen deze extreme regenval is nog maar de vraag. De paatjes waar we op lopen zijn veranderd in modderstromen en we lopen eigenlijk continu tot ons enkels door het water. De regen is echter absoluut niet koud en na zo’n hete zweterige dag is het eigenlijk wel verfrissend. Uiteindelijk komen we bij de rivier waar we schuilen onder een grote rots. We moeten hier een tijdje wachten tot de fransen met de andere gids in een bootje van rubber banden over de rivier aankomen. De camera spullen (behalve de onderwater camera) gaan in grote plastic zaken en we stappen in de boot. Eigenlijk verwachten we dat het na 2 minuten alweer voorbij is maar het word een geweldige tocht van 20 minuten terug tot we in Bukit Lawang terug komen. Nu beseffen we allemaal pas hoe ver we eigenlijk door de jungle gelopen hebben. Onderweg zien we prachtige watervallen en een heleboel Makaken (aapjes). Doordat we al doorweekt zijn van de regen interesseert het ook niemand dat we nat worden van de golven op de rivier en dat maakt het alleen maar leuker!

Eenmaal terug in het dorp lopen we de lange trap weer terug omhoog richting ons huisje. We zijn werkelijk helemaal kapt als we terug komen en beginnen eerst met een lekkere douche! De zon is inmiddels weer gaan schijnen en het word super warm. De camera spullen blijken toch een beetje nat te zijn en we besluiten alles uit te stallen voor ons huisje. Gelukkig is na 2 uurtje zon alles weer netjes opgedroogd en na wederom een heerlijk diner gaan we uitgeput vroeg naar ons bed.

Overnachting : On the rocks, Bukit Lawang (Sumatra)

Vorige pagina    Volgende pagina