INDONESIË // DAG 1 // DAG 2 // DAG 3 // DAG 4 // DAG 5 // DAG 6 // DAG 7 // DAG 8 // DAG 9 // DAG 10 // DAG 11 // DAG 12 // DAG 13 // DAG 14 // DAG 15 // DAG 16 //
        2014      // DAG 17 // DAG 18 // DAG 19 // DAG 20 // DAG 21 // DAG 22 // DAG 23 //



   Indonesië  2014    //   Dag 11   //   Malang  ->  Bromo  ->  Kalibaru

2 uur ’s nachts gaat onze wekker! We hebben gister avond alle al ingepakt en dus kunnen we gelijk naar de receptie waar we ons ontbijt / lunch pakket ontvangen. Als onze gids binnen komt om ons op te halen vragen we hem eerst even bij ons te komen zitten. We vertellen over onze wens eerder naar Bali te gaan en hij begrijpt verassend goed wat we bedoelen. Hij weet niet wat de mogelijkheden zijn en of het meer kost maar hij wilt het bespreken met zijn baas. We stappen in de auto en begin aan de rit naar de Bromo. Omdat het buiten pik donker is hebben we werkelijk geen enkel idee waar we heen gaan.

Na 3 uur rijden komen we in een klein dorpje. Hier ontmoeten we onze chauffeur voor vanochtend en we wisselen onze personen auto in voor een 4x4. Een oud mannetje neemt plaats achter het stuur en nog steeds in het pik donker rijden we verder omhoog. Als we echt niet verder kunnen rijden is het half 6 ’s ochtends en we lopen het laatste stukje. Er zijn allemaal winkeltjes en kleine koffie kraampjes en bij één ervan nemen we plaats. Volgens onze gids is het nog te vroeg om helemaal naar boven te gaan en dat we beter hier kunnen wachten. Suzanne en ik zijn allebei erg misselijk als we zitten te wachten. Of dit nou komt door de snel stijgende weg of het slingeren van de auto in het donker weten we niet.

Na 3 kwartier wachten beginnen de meeste mensen naar boven te lopen en dan gaan wij ook verder. Eenmaal op het hoogste punt zijn we verbaasd. We hadden verwacht een rustig plekje te kunnen zoeken maar eigenlijk word iedereen op een plateau bij elkaar gehouden. Het staat prop vol en we kunnen niet eens vooraan staan. Sterker nog, we staan op de derde of vierde rij en zien eigenlijk helemaal niks van de opkomende zon. We duwen ons toch een beetje naar voren en kunnen zo toch een klein beetje zien van de opkomende zon. Suzanne is inmiddels zo misselijk dat ze besluit te gaan zitten op een bankje. Ik besluit mezelf te verplaatsen en de opkomende zon te laten voor wat het is. Aan de andere zijde van het plateau heb je meer uitzicht op de vulkanen zelf en daar is het iets minder druk. Als de zon echt doorkomt schijnt er een prachtig licht over de vulkanen die in het dal onder ons liggen. In de verte zien we nog een grote vulkaan die om het kwartier een grote rookwolk uitspuugt. Het dal onder ons hangt vol met wolken en daardoor hebben wij geen idee waar we straks heen gaan. Suzanne zit nog altijd op het bankje en moet zelfs overgeven. Hierdoor mist ze het uitzicht en als één van de eerste lopen we terug naar de auto.

We rijden de weg verder naar beneden en Suzanne word steeds minder misselijk naarmate we verder dalen. Waarschijnlijk had het dan toch met de grote hoogte te maken. Als we onder aan de weg komen rijden we een ongelofelijk mooi gebied binnen. Een surrealistisch beeld spreid zich voor ons uit. We rijden op een zand / stof vlakte waar ongeveer10 meter boven de wolken al hebben. Het is net of we door een tunnel over een maanlandschap rijden. Midden in het dal parkeren we onze auto en meteen komen er allemaal lokale mensen aan die ritjes op paarden aanbieden. Het is 3 km lopen naar de krater rand en veel mensen stappen tegen betaling liever op een paard. Wij besluiten te lopen en het blijft onwerkelijk! We lopen door een maanlandschap vol paarden en de wolken hangen op aanraakhoogte boven ons. Regelmatig zien we dan ook uit het niks ineens een paard aan komen.

Eenmaal onder aan de vulkaan zien we een lange trap die naar de rand van de krater loopt. De zon is inmiddels goed door gekomen en door de warmte begint de bewolking af te nemen. Onze gids Jenny blijft onder aan de trap staan en met zijn tweeën lopen we naar boven. Er zijn natuurlijk nog wel tientallen andere toeristen en die hebben net als ons moeite met de inspannende trap. We merken dat we op grote hoogte verblijven en Suzanne word weer misselijk als we naar boven lopen. Eenmaal boven aan de trap hebben we een prachtig beeld op de krater van de vulkaan. Het stinkt ontzettend naar rotte eieren en er komt duidelijk af en toe rook uit de vulkaan. Achter ons is inmiddels de bewolking verdwenen en we hebben een werkelijk fantastisch beeld op het gebied waar we net doorheen reden. Ongelofelijk wat voor transformatie dit gebied de laatste 30 minuten heeft door gemaakt. Het is nu snikheet en de truien die we aanhadden kunnen meteen uitgetrokken worden.

Eenmaal onder aan de trap vinden we onze gids weer en samen lopen we over de bloedhete vlakte naar onze auto. Bij de auto beginnen we aan ons ontbijt en na een tijdje rijden we verder de vlakte op. Als we de weg weer omhoog rijden hebben we weer een schitterend uitzicht de vlakte waar we net reden en voor het eerst kunnen we de Bromo ook echt zien. Uit de wolken gekomen zien we pas hoe immens groot de krater van de vulkaan is. Eenmaal terug in het dorpje gaat onze gids op zoek naar de chauffeur van onze eigen auto. Wij zitten nog een boterham te eten als er wat kindjes van een lokaal schooltje buiten beginnen te spelen. Het is erg leuk om te zien hoe de kindjes in school kleding met elkaar spelen en plezier hebben.

We rijden weer verder en al snel liggen we allebei te slapen achter in de auto. Als we wakker worden zijn we nog altijd onderweg door een landschap vol rijstvelden en smerige straten. Onze chauffeur stopt bij een restaurant en dit keer hebben ze wel een prachtig restaurant gekozen. Het restaurant zweeft boven een vijver vol Koj karpers en het eten is heel erg goed. Na het eten verteld de gids dat hij contact heeft gehad met zijn baas. We kunnen onze route aanpassen en 2 dagen eerder naar Bali als we willen. We rijden dan vanuit Kalibaru in één keer naar Bali en verblijven dan 2 nachten langer in Ubud. We moeten wel ongeveer 150 euro meer betalen voor het hotel in Ubud maar dit hebben wij er graag voor over. De gids belt met zijn baas en alles word geregeld. We verblijven nu maar 1 nacht in Kalibaru ipv 2 en gaan dus morgen al naar Bali. Het geeft ons allebei meteen een gevoel van rust en hebben gelijk zin in de rest van de reis.

We rijden verder naar Kalibaru en wederom word het een super lange dag. Ruim 6 uur zitten we in de auto sinds we bij de Bromo vertrokken zijn voordat we bij ons hotel in Kalibaru komen. Het hotel heeft een schitterende tuin en heeft een eigen plantage. Het restaurant is ook van erg goede kwaliteit en het personeel is erg vriendelijk. Wij kunnen alleen maar praten over hoe blij we zijn dat we hier morgen weer weg gaan. Raar eigenlijk omdat het toch echt wel een bijzondere plek is om te verblijven. Voor ons is dit echter veranderd in een overbrugging naar de rest van onze vakantie.

Overnachting : Margo Utomo, Kalibaru (Java)

Vorige pagina    Volgende pagina