FRANKRIJK 2014 // DAG 1 // DAG 2 // DAG 3 // DAG 4 // DAG 5 // DAG 6 // DAG 7 // DAG 8 //



   Frankrijk  2014   //  Dag 4  //  Groges du Verdon

Vandaag is een dag waar ik al jaren naar uit kijken. Toen Suzanne en ik 2 jaar terug naar Italië gingen was het de bedoeling dat we op de terugweg een paar dagen bij de Gorge du Verdon zouden verblijven. Dit kon destijds niet doorgaan omdat het erg slecht weer was maar het is altijd hoog op mijn lijst blijven staan. Vandaag is dan eindelijk de dag dat we er heen gaan en omdat een rondrit langs de hele Gorges een dikke dag in beslag neemt vertrekken we al vroeg in de ochtend. We rijden over binnen wegen naar het plaatsje Comps-sur Artuby en vanaf daar nemen we de D955 naar Trigance.

Omdat de zon in het zuiden staat besluiten we eerste langs de zuid kant van de canyon te rijden. We volgen de D90 en al snel zien we de eerste stukken van de Gorges du Verdon. De weg slingert langs de canyon rand en er zijn een heleboel uitkijk punten. Het ééne punt is nog mooier dan het andere maar het echte mooie uitzicht begint pas nadat we de brug gepasseerd zijn. Na de brug gaat de weg niet meer zo ver het binnenland in en blijven we meer langs de canyon rand rijden. Hier zijn een aantal fantastische uitzicht punten en overal is genoeg ruimte om even te stoppen. We volgen de canyon rand en elke meter die we rijden is puur genieten. De lucht is helder blauw en dat is echt perfect om de Verdon te bezoeken.

Als we bij het plaatsje Aiguines komen krijgen we de eerste blik op Lac de Sainte-Croix. Een werkelijk schitterend meer met het helderste water dat ik ooit in een meer gezien heb. We dalen de weg verder af en parkeren de auto langs het meer. Het water is heerlijk maar helaas hebben we onze zwemspullen niet meegenomen. Inmiddels is het rond de middag en we hebben wel honger gekregen. We rijden naar het plaatsje Moustiers-Ste-Marie dat super druk bezocht is door touristen. Het is moeilijk om de auto te parkeren maar uiteindelijk vinden we op een paar minuten lopen van het dorp een plekje Moustiers-Ste-Marie blijkt echt een authentiek Frans dorpje te zijn dat je kent uit alle brochures en boekjes. Er ligt een kerk in de bergen boven de stad en er hangt een grote ster aan een staalkabel tussen de 2 berg punten. De wandeling naar de kerk gaat voor ons vandaag teveel tijd in beslag nemen en wij houden het dus bij het dorp zelf. Smalle straatjes, authentieke huisjes, en boogbruggetjes over watervallen, het is allemaal aanwezig. En dan hebben we het nog niet over het uitzicht op Lac de Sainte-Croix. Als we een restaurant gevonden hebben blijkt ook nog eens dat het hier allemaal goed betaalbaar is.

Na de lunch rijden we een stukje terug en nemen dan de weg langs de noordkant van de canyon. De uitzichten blijven verbazingwekkend maar als we 10 km na het plaatsje Palud afslaan word het pas echt een spektakel. De weg word de Route des Cretes genoemd en loopt veel verder omhoog dan we weg aan de zuid kant. Bij de eerste stop hebben we een schitterend uitzicht over de rivier in het dal. Als we staan te kijken naar mensen die aan het klimmen zijn tegen de steile rotsen vliegt er ineens een grote vogel over ons heen. Er blijken hier een aantal grote vale gieren te leven die nestelen tegen de steile rotswanden van de canyon. De vogels zweven continu langs ons op de thermiek die omhoog komt langs de rotswand. Als we genoeg foto’s hebben en uitgekeken zijn op de vogels rijden we door naar het volgende uitzichtpunt. Vanaf hier kijken we precies op het punt waar 2 rivieren samen komen. De weg begint nu zijn hoogste punt te bereiken en we het blijkt dat we hier geen hoogtevrees moeten hebben. De afzetting langs de weg er niet of is erg slecht en dus moet je uitkijken met de snelheid en remmen.

De weg slingert omlaag langs de canyon rand en eindigt weer in het plaatsje La Palud. Vanaf hier rijden we weer richting het oosten en stoppen pas weer bij Point Subleme. Volgens de capitool is dit één van de mooiste uitzichtpunten van de canyon maar ik vond hem wat tegenvallen. We hebben vandaag al uitzichten gezien die vele malen beter waren dan dit punt. We rijden vanaf hier naar beneden en via wat paden kunnen we helemaal afdalen tot aan de rivier. Het is zeker de moeite waard omdat je vanaf dit punt pas echt ziet hoe diep de canyon is en hoe wild en koud het water is. We lopen een stukje langs de rivier en komen bij een paar donkere tunnels. Wat andere toeristen vertellen ons dat we wel een lamp op onze telefoon nodig hebben en dit was zeker waar! De tunnels waren erg lang en midden in was er geen enkel licht te zien. Als we de 2 tunnels door zijn hebben we weereen mooi uitzicht op de canyon. Het is al laat en wij besluiten om niet verder te lopen richting het bruggetje dat op alle foto’s staat.

Vanaf hier rijden we verder naar Castellane waar we aan het eind van de middag aankomen. Boven op de berg boven Castellane ligt een kerk die lijkt te waken over het dorpje. Het is een drukke bezigheid in het dorp maar we vinden een leuk restaurant aan het plein in het dorp. Na het eten begint het inmiddels al donker te worden als we terug rijden naar Fayence. We besluiten om niet over de binnenwegen naar Fayence te rijden maar over de grote weg bij Grasse. Dit blijkt een stomme beslissing te zijn aangezien Grasse een hele grote drukke stad blijkt te zijn. Ook is de weg ruim een uur langer rijden dan de binnenwegen. Het is dan ook al pik donker als we aankomen op ons vakantie park.

Overnachting : La Domaine De Fayence, Fayence

Vorige pagina    Volgende pagina